Wak bèk riba 75 aña libertat durante konmemorashon fayesidonan guera mundial + Diskurso Terugkijken op 75 jaar vrijheid tijdens de Dodenherdenking + Toespraak

Wak bèk riba 75 aña libertat durante konmemorashon fayesidonan guera mundial 

Kralendijk – Ku un seremonia adaptá a konmemorá esnan ku a pèrdè nan bida durante  segundo guera mundial. E seremonia akí a tene lugá den sentro di Kralendijk na e monumento pa esnan ku a fayesé. Debí na e medidanan di Covid19 tabatin un kantidat limitá di hende presente na e seremonia. 

E banderanan di Boneiru i Hulanda tabata halfstòk na e monumento. Despues di dos minüt di silensio a pasa pa pone krans. Gezaghebber Rijna i sekretario insular Wendy Pelk a pone un krans na nòmber di Entidat Públiko Boneiru. Despues a sigui representante di reino interino Jan Helmond di parti e Reino. Hefe di kuerpo polisial Rosales, di Kuerpo Polisial Hulanda Karibense huntu ku kapitan Snijders di Koninklijke Marechaussee, huntu a pone krans na e monumento. Miembronan di e organisashon di veteranonan Van Der Linden i Straus a klousurá e parti aki. 

Tema di e aña akí ta: ‘despues di 75 aña di libertat’. Tantu gezaghebber Rijna komo representante di reino interino Helmond, a para ketu na e tema. Den nan spich nan a hala un liña di kiko a pasa durante segunda guera mundial i di e libertat ku nos ta disfrutá di dje awendia. Despues di a toka e himnonan di Boneiru i Hulanda a finalisá e seremonia. Tur hende ta spera ku otro aña por selebrá e konmemorashon pa fayesidonan den segunda guera mundial na un forma normal. Sin limitashon di e medidanan di Covid19 aktual.

 

 

 

Terugkijken op 75 jaar vrijheid tijdens de Dodenherdenking 

Kralendijk – Met een aangepaste Dodenherdenkingceremonie zijn allen herdacht die hun leven hebben verloren tijdens oorlogen. Deze ceremonie vond plaats bij het monument voor gevallenen in het centrum van Kralendijk. Door de coronamaatregelen waren een beperkt aantal mensen aanwezig bij de ceremonie.

Al vroeg hingen de vlaggen van Bonaire en Nederland halfstok bij het monument. Na twee minuten stilte te hebben gehouden, werd er over gegaan tot de kranslegging. Namens het openbaar lichaam Bonaire legden Gezaghebber Rijna en eilandsecretaris Wendy Pelk een krans. Daarna volgde waarnemend rijksvertegenwoordiger Jan Helmond namens het Rijk. Korpschef Rosales, van het Korps Politie Caribisch Nederland en kapitein Snijders, van de Koninklijke Marechaussee, legden samen een krans bij het monument. Als laatste volgden de heren Van der Linden en Straus van de veteranenvereniging.

Thema van dit jaar is: ‘na 75 jaar vrijheid’. Zowel gezaghebber Rijna als waarnemend rijksvertegenwoordiger Helmond stonden stil bij het thema. In hun toespraken trokken ze een lijn van wat er in de tweede wereldoorlog heeft afgespeeld en de vrijheid die wij nu genieten. Na het spelen van de volksliederen van Bonaire en Nederland werd de ceremonie afgesloten. Ieder sprak hun hoop uit dat de Dodenherdenking volgend jaar normaal verloopt, zonder de beperkingen van de huidige coronamaatregelen. 

 

Diskurso Gezaghèber Rijna durante konmemorashon 4 di mei 2021

 

Apresiabel presentenan, dama- i kabayeronan,

Awe nos ta konmemorá esnan ku a lucha pa bo i mi libertat i pa esei a paga e preis di mas haltu: nan bida. Nos ta rekordá i honra nan komo héroe, pero prinsipalmente laga nos no lubidá: hopi biaha tabata hòmber i muhé hopi komun, tin biaha mucha hòmber i mucha muhé ainda. Manera por ehèmpel bo bisiña, e yùfrou di bo yunan. Tabata hende komun, meskos ku abo i ami, ku a realisá akto heroiko. Òf a bira víktima di un régimen teribel ku a hasi di hende komun, manera abo i ami, asesino.

Nunka ántes den e tempu despues di guera nos no a konfrontá asina profundo manera e último aña ku loke libertat ta nifiká. Òf pa ta mas eksakto: kiko ta nifiká ora di ariba – di parti di minister òf gezaghèber – ta limitá bo den e libertat ei. Tin hende a yega di kompará e lucha kontra e vírùs di corona ku un guera kontra un enemigu invisibel. E pandemia no ta un guera, pero ta eksigí lucha si. Di nos tur. Pa gana i skapa bida di hende grandi i hende vulnerabel, nos no tin mester mes di realisá akto heroiko.

Tòg e último lunanan mi a tende hende rònt di mi keha tokante e pakusnan será, e prohibishon pa forma grupo i otro medida di prekoushon. Esei ta bisa hopi di nos mes. A bira asina ku nos ta haña libertat algu di mes. I si temporalmente nos mester entregá algu di e libertat ei – ni den mil aña algu ku por kompará ku un situashon di guera – nos ta haña nos mes víktima. Esei ta e spil ku Covid-19 ta pone nos dilanti.

Lo no dura muchu largu mas ku, danki na e bakuna, nos por gosa atrobe di nos libertat kompleto. Si nos no paga tinu, aki poko tempu nos ta haña esei atrobe algu di mes. I pues nos no a siña nada di tur e hendenan komun ei ku durante guera a duna nan bida pa nos libertat. P’esei mi ta bisa: nos ta hasi bon pa mas biaha para ketu na nos libertat, no solamente 4 di mei. I laga nos para ketu mas biaha tambe na hendenan otro parti di mundu ku realmente ta biba den un pais kaminda tin guera.

Pasobra nos libertat tampoko no ta algu ku a kai for di shelu.

 

Toespraak gezagheber Rijna tijdens Dodenherdenking 4 mei 2021

Geachte aanwezigen, dames en heren,

Vandaag herdenken wij degenen die voor uw en mijn vrijheid hebben gestreden en daarvoor de hoogste prijs hebben betaald: hun leven. We gedenken en eren ze als helden, maar laten we vooral niet vergeten: het waren vaak heel gewone mannen en vrouwen, soms nog jongens en meisjes. Zoals bijvoorbeeld je buurman of buurvrouw, de onderwijzeres van je kinderen. Het waren gewone mensen, net als u en ik, die heldendaden verrichten. Of slachtoffer werden van een verschrikkelijk regime dat van gewone mensen, zoals u en ik, moordenaars maakte.

Niet eerder in de naoorlogse tijd zijn wij het afgelopen jaar zo indringend geconfronteerd met wat vrijheid betekent. Of wat preciezer gezegd: wat het betekent als je van bovenaf – door de minister of de gezaghebber – wordt beperkt in die vrijheid. De strijd tegen het coronavirus is door sommigen wel eens vergeleken met het voeren van oorlog tegen een onzichtbare vijand. De pandemie is geen oorlog, maar vergt wel strijd. Van ons allemaal. Om te winnen en levens te redden van ouderen en kwetsbaren hoeven we niet eens heldendaden te verrichten.

Toch heb ik de afgelopen maanden om mij heen mensen horen klagen over de gesloten winkels, het samenscholingsverbod en andere voorzorgsmaatregelen. Dat zegt veel over onszelf. We zijn vrijheid een vanzelfsprekendheid gaan vinden. En als we iets van die vrijheid tijdelijk moeten opgeven – in geen duizend jaar te vergelijken met een oorlogssituatie – vinden wij onszelf slachtoffer. Dat is de spiegel die Covid-19 ons voorhoudt.

Het zal niet zo heel lang meer duren of we kunnen, dankzij het vaccin, weer van onze volle vrijheid genieten. Als we niet uitkijken, vinden we dat binnen de kortste keren weer een vanzelfsprekendheid. En hebben we dus niets geleerd van al die gewone mensen die tijdens de oorlog hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid. Daarom zeg ik: we doen er goed aan vaker stil te staan bij onze vrijheid, niet alleen op 4 mei. En laten we ook wat vaker stilstaan bij mensen elders in de wereld die in een land leven waar een echte oorlog heerst.

Want ook onze vrijheid is niet komen aanwaaien.

 

 

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

error: Content is protected !!
%d bloggers like this: