Aanbesteding Digitalisering, doorgestoken kaart?
Aanbesteding Digitalisering, doorgestoken kaart?
Op vrijdag 24 maart verscheen er in het AD een Openbare Aanbesteding voor het project Digitalisering Onderwijs, waarvan de sluitingsdatum maandag 27 maart is. Geïnteresseerde bedrijven hadden slechts een paar dagen om zich in te schrijven. Verder werd de eis gesteld dat het moet gaan om een Tier IV gecertificeerd bedrijf. Tier IV is een certificering voor datacenters, en voor zover ik weet is er 1 bedrijf op Curaçao met die certificering.
Een aantal onderdelen van de aanbesteding hebben niets met een Tier IV certificaat te maken, zoals het in kaart brengen van de mogelijkheden van ICT in het onderwijs, dus waarom dan toch die eis? Is het hebben van zo’n certificaat essentieel voor het project of is het een manier om andere bedrijven uit te sluiten van deelname? Ook worden er in de aanbesteding digitale ‘interactive’ borden genoemd, waarvan de kenmerken zo specifiek zijn dat je het merk al kan raden. Verder wordt er gesproken over een ‘educational cloud solution’, maar wat is dat eigenlijk? Hebben we dat nodig in het onderwijs, of was er toevallig een bedrijf dat een voorraad cloud solutions had, en die graag aan het onderwijs wil slijten?
Dit project lijkt opgezet vanuit het perspectief van leveranciers. “Wij hebben deze producten die we graag willen verkopen, dus die zijn goed voor het onderwijs”, denken ze. In ieder geval krijgen de kinderen géén laptop of device mee naar huis, ondanks alle eerdere beloften.
Volgens ex-premier Koeiman weten kinderen ‘op hele jonge leeftijd hun weg […] in digitale wereld’. Niets is echter minder waar. Ongeveer 40% van de jongeren heeft thuis geen beschikking over internet, laptop, tablet of een ander device. “Ook de armste kinderen hebben allemaal een iPhone”, hoor je vaak, maar dat is een mythe.
De digitale kloof wordt door dit digitaliseringsproject alleen maar versterkt. Kinderen die thuis alles al hebben krijgen nu eindelijk op school de aansluiting waar lang op gewacht is, maar kinderen die thuis weinig of niets hebben, krijgen gedurende de ochtend een kijkje in de ‘toekomst’ om daarna ‘s middags, in het weekend, en tijdens vakanties in een digitale woestijn terug te vallen.
Een groot deel van de kinderen blijft achter en dat kan toch niet de bedoeling zijn van deze last-minute aanbesteding.