Orashon djaluna 13 di febrüari 2017
Orashon djaluna 13 di febrüari 2017
Adam a tene relashon ku su kasá Eva. Eva a sali na estado, el a duna lus na un yu hòmber i a bisa: ‘Ku yudansa di SEÑOR mi a haña un yu hòmber.’ P’esei el a yama e yu Kain. Despues el a duna lus na un otro yu hòmber, Abel. Abel a bira wardadó di karné i Kain a bira kunukero. Despues di tempu Kain a ofresé un sakrifisio for di kosecha di su kunuku na SEÑOR. Abel tambe a ofresé un sakrifisio. El a duna SEÑOR e mihó parti di e promé lamchinan ku a nase di su karnénan. SEÑOR a pone atenshon na Abel i su sakrifisio, pero na Kain i su sakrifisio no. Kain a kunsumí, sera kara. E ora ei SEÑOR a puntra Kain: ‘Pakiko bo ta rabiá? Pakiko bo kara ta será asina? Si bo hasi bon, bo kara por ta kontentu, pero si bo laga di hasi bon, piká ta lur tras di bo porta, kla pa ataká bo, ma abo mester sa di domin’é.’ Un dia Kain a kombidá su ruman Abel pa nan bai keiru i ora nan tabata den kunuku Kain a ataká su ruman i mat’é. E ora ei SEÑOR a puntra Kain: ‘Unda bo ruman Abel ta?’ Kain a kontestá: ‘Mi no sa. Ta su wardadó mi ta antó?’ SEÑOR a puntr’é: ‘Ta kiko e kos ku bo a hasi ei? Sanger di bo ruman ku a drama riba tera ta sklama na Mi pa hustisia! P’esei lo bo ta maldishoná i lo Mi saka bo for di e tera ku a guli sanger di bo ruman. E ruman ku abo a mata. Maske kon bo traha kunuku, lo e no produsí nada mas. Lo bo dualu riba mundu sin paradero.’ E ora ei Kain a kontestá SEÑOR: ‘E kastigu akí ta muchu pisá, mi no por karg’é. Bo ta kore ku mi for di e tera akí. Lo mi tin ku skonde pa Bo. Lo mi ta un refugiado riba mundu, sin paradero, ken ku topa mi lo por mata mi.’ Pero SEÑOR a kontest’é: ‘Al kontrario, ken ku mata bo lo haña kastigu shete bia.’ I SEÑOR a marka Kain, pa evitá ku kualke hende ku top’é por mat’é. Atrobe Adam a tene relashon ku su kasá. E kasá a duna lus na un yu hòmber i a yam’é Sèt pasobra el a bisa: ‘Dios a duna mi un otro yu na lugá di Abel, ku Kain a mata.’
Génesis 4:1-15, 25
