E Otro epidemia: Violensha doméstiko i abuso tras di portanan será den lockdown.
E Otro epidemia: Violensha doméstiko i abuso tras di portanan será den lockdown.
Nos isla a kuminsá ku su di dos lockdown. Aunke nos no por pronostiká futuro, e biaha aki nos sa un poko mas mihó kiko nos por spera. Pero kiko e di dos lockdown ta nifiká pa e personanan mas vulnerabel ku kada dia tin menos seguridat den nan kas.
Mundialmente un oumento di kasonan di violensha doméstiko i familiar a keda raportá durante durante e pandemia Covid-19: EU a trese dilanti tin por lo menos 20% mas notifikashon di e kasonan ei.
Pero dikon?
Unicef a duna diferente motibu ku lo por a kousa e oumento aki, manera menos akseso òf akseso mas malu na enseñansa pa muchanan, mas tempu online sin supervishon di adulto, menos akseso na asistensha sosial òf retnan sosial i oumento di stress i konsumo di alkohòl dor di adultonan pa motibu di pèrdèmentu di trabou i preokupashonnan finansiero (Unicef, 2020).
Tin dos riesgo serio mará na lockdown; na promé lugá ku víktimanan ta será den un situashon peligroso na kas sin ayudo, na di dos lugá un oumento di e riesgonan ku ta pone hende bira violento.
Awor ku un di dos lockdown a kuminsá, víktimanan di violensha doméstiko I abuso mester eksperenshá e riesgonan aki un di dos biaha. E kos bon ta ku tin algun área di kuido ku nos por atendé awor mas mihó, dor di wak kiko nos a siña di e promé lockdown.
Durrante e lockdown di 2020 por ehèmpel tur sentro di kuido I shelter tabata será, ku konsekuensia ku e víktimanan no por akudí ningun kaminda pa skapa di nan agresornan. E biaha aki nos por evitá esei si gobièrnu klasifiká sentro di kuido I servisionan di kuido komo esenshal. Otro paisnan ya kaba a hasi esaki (EIGE, 2020). Inbestigashon di Instituto Europeo pa Igualdat di Género ta mustra ku paisnan manera Irlanda ta hasi donashon di plaka tambe na kasnan di kuido pa víktimanan di violensha doméstiko (den situashon di trahamentu na kas). Paisnan manera Spaña i Litouwen a foritifiká tambe e kordinashon entre nan servisionan di kuido (manera polis, hustisia, protekshon di mucha, salubridat).
Gobièrnunan di Letland, Estland, Slovakia i Fransia awor tin e obligashon pa ofresé akomodashon alternativo na víktimanan di situashonnan doméstiko violento durante COVID. Estland a krea ademas un “fast track” prohibishon di kontakto temporal, ku ta duna protekshon pa evitá ku e víktima ta resultá sin dak riba su kabes.
Si nos wak sifranan raportá di otro paisnan i organisashonnan mundial , por mira un oumento kla di notifikashonnan relashoná ku violensha doméstiko. E liña di ayudo britániko Refuge UK a nota por ehèmpel un oumento di 700% di e tráfiko online riba nan website durante lockdown: víktimanan ku durante lockdown ta será den kas huntu ku nan agresor, tin menos espasio òf libertat pa papia duru na telefòn. Un inbestigashon bèlga tambe a mustra ku durante e lockdown unu di kada tres relashon (entre dos partner) a eksperenshá abuso físiko i sikológiko. Loke tabata hopi interesante di e inbestigashon ta ku e riesgo di abuso tabata mas grandi pa relashonnan mas nobo ku pa parehanan ku tabata biba huntu hopi tempu.
Na Sur Amérika tambe a hasi inbestigashon, ku ta mustra ku tabatin mas notifikashon di abuso físiko, seksual I sikológiko. E notifikashonnan a bini speshalmente di mucha muhénan hóben (Plan International USA, 2020). Na Colombia notifikashon di violensha doméstiko a subi ku 175% kompará ku e aña anterior, un tendensia ku por a mira na El Salvador tambe, ku un oumento di 70%. Ademas, Ministerio Peruano pa Hende Muhé I Populashonnan Vulnerabel a raportá 2643 keho di violensha basá riba género durante e promé siman di lockdown.
Awor kiko nos komo isla por hasi? Kon nos por protehá otro mas mihó posibel?
E temanan aktual ta hopi difísil pa atendé; en todo kaso e kantidat di insidente notifiká ta un porsentahe chikí di lokual ta pasando realmente, pero komo isla nos ta karesé di sierto medionan pa por atendé esaki. Riba eskala chikí nos komo mayor por tene mihó bista riba muchanan ku ta traha na kas ku mester siña digital, i perkurá ku nan no ta kore riesgo online. Nos por dediká atenshon na nos bisiñanan i regularmente buska kontakto ku otro. Riba nivel nashonal gobièrnu mester tene sentronan di kuido eksistente habrí i yuda lanta sentronan di kuido nobo i tambe fortifiká nos servisionan di ayudo.
Nos mester pone agresornan responsabel pa nan aktonan i perkurá ku víktimanan no ta resultá riba kaya, pasobra pa hopi di nan esei ta hasta mas mihó ku keda kas.
Skirbí pa Clara Koster, komo parti di opservatorio di Fundashon Aliansa
De Schaduw Epidemie: Huiselijk geweld en misbruik achter de gesloten deuren van de lockdown
Als eiland beginnen we aan onze tweede lockdown. Ook al is de toekomst nog steeds onvoorspelbaar weten we misschien deze keer iets beter wat ons te wachten staat. Maar wat betekent een tweede lockdown voor de meest kwetsbare mensen voor wie elke dag thuis minder geborgenheid levert?
Tijdens de COVID-19 pandemie zijn er wereldwijd stijgingen in huiselijk en familiegeweld gerapporteerd; de EU heeft aangekaart dat er minstens 20% meer meldingen zijn van zulke gevallen. Maar waarom is dit? UNICEF heeft verschillende redenen aangegeven waardoor deze toename zou zijn ontstaan, zoals minder of slechtere toegang tot onderwijs voor kinderen, meer tijd online zonder toezicht door volwassenen, minder toegang tot hulpverlening of sociale netwerken en verhoogde stress en alcohol consumptie door volwassenen in verband met baanverlies en financiële zorgen (UNICEF, 2020).
Er zijn twee serieuze risico’s verbonden aan een lockdown: ten eerste dat slachtoffers zijn opgesloten in een gevaarlijke thuissituatie zonder hulp, en ten tweede een verhoging van de risico’s die leiden tot het gewelddadig worden. Nu er een tweede lockdown is begonnen, zullen slachtoffers van huiselijk geweld en misbruik deze risico’s voor de tweede keer moeten ondergaan. Gelukkig zijn er een paar zorgen die we deze keer beter kunnen aanpakken, door te kijken naar wat we hebben geleerd van de eerste lockdown. Tijdens de lockdown van 2020 waren bijvoorbeeld alle opvangcentra en shelters gesloten, waardoor slachtoffers nergens naartoe konden om aan hun mishandelaars te kunnen ontsnappen. Deze keer kunnen we dat vermijden als de overheid opvangcentra en deze hulpdiensten als essentieel classificeert. Dit hebben andere landen al gedaan (EIGE, 2020). Onderzoek door de European Institute for Gender Equality laat zien dat landen zoals Ierland ook geld doneren aan opvanghuizen voor slachtoffers van huiselijk geweld (in thuiswerkende situaties), en heeft digitale hoorzittingen georganiseerd voor zulke rechtszaken. Landen zoals Spanje en Litouwen hebben ook de coördinatie tussen hun hulpdiensten versterkt (zoals politie, justitie, kinderbescherming en gezondheidszorg). In Letland, Estland, Slowakije en Frankrijk zijn regeringen nu verplicht om alternatieve accommodatie aan te bieden aan slachtoffers van gewelddadige thuissituaties tijdens COVID; Estland heeft hierbij ook een fast track ‘tijdelijk contactverbod’ gecreëerd, waardoor het slachtoffer wordt beschermd tegen dakloosheid.
Als we kijken naar de gerapporteerde cijfers van andere landen en wereldorganisaties, is er een duidelijke stijging in meldingen betreffende huiselijk geweld. De Britse hulplijn, ‘Refuge UK’, zag bijvoorbeeld een stijging van 700% in het online verkeer op hun website tijdens de lockdown; slachtoffers die tijdens de lockdown thuis vastzitten met hun misbruiker hebben minder ruimte of vrijheid om hardop te praten aan de telefoon. Een Belgisch onderzoek heeft ook aangeduid dat 1 in 3 relaties tijdens de lockdown fysieke of psychologische mishandeling hebben ervaren. Wat vooral interessant bleek uit dit onderzoek was dat het risico voor mishandeling groter was voor nieuwere relaties dan voor koppels die al veel langer samen waren. In Zuid Amerika is ook onderzoek gedaan, waaruit blijkt dat er meer meldingen zijn geweest van fysieke, seksuele en psychologische mishandeling. Deze meldingen zijn vooral door jonge meisjes gedaan (Plan International USA, 2020). In Colombia zijn meldingen van huiselijk geweld 175% gestegen vergeleken bij het jaar daarvoor, een trend die ook in El Salvador te zien was, met een stijging van 70%. Tevens, de Peruaanse Ministerie voor Vrouwen en Kwetsbare Populaties rapporteerde 2,643 klachten van gender-based violence binnen de eerste week van lockdown.
Dus wat kunnen wij hier als eiland aan doen? Hoe kunnen wij elkaar het beste beschermen? De huidige onderwerpen zijn natuurlijk erg moeilijk om effectief aan te pakken; sowieso zijn de gemelde incidenten maar een klein percentage van wat er werkelijk aan de hand is, maar als eiland ontbreken er bepaalde middelen die dit kunnen aanpakken. Op een kleine schaal kunnen wij als volwassenen beter toezicht houden op thuiswerkende kinderen die digitaal moeten leren, en zorgen dat zij niet online risico lopen. We kunnen letten op onze buren en regelmatig contact zoeken met elkaar. Op een nationaal niveau moet de regering zowel bestaande opvangcentra openhouden en nieuwe opvangcentra helpen oprichten, als onze hulpdiensten versterken. Wij moeten mishandelaars verantwoordelijk houden en zorgen dat slachtoffers niet op straat komen te staan, omdat voor velen zelfs dat beter is dan thuisblijven.
Geschreven door Claire Koster, als onderdeel van het observatorium van Stichting Aliansa