De zaak

De belanghebbende in deze zaak woonde en werkte van 1980 tot in het jaar 1997 in Duitsland. Daardoor was hij in die periode verplicht verzekerd op grond van de Deutsche Rentenversicherung (het Duitse pensioen). Belanghebbende woonde in 2018 het gehele jaar in Nederland. In dat jaar ontving hij uitkeringen wegens ouderdom op grond van het Duitse pensioen. De Inspecteur legde voor dat jaar aan hem een aanslag inkomstenbelasting op waarbij het volledige bedrag van die uitkeringen tot het belastbare inkomen uit werk en woning is gerekend.

Procedure bij het hof

Voor het hof was in geschil of terecht inkomstenbelasting is geheven over het volledige bedrag van de uitkeringen van het Duitse pensioen.

Volgens de belanghebbende mag maar 45% van de uitkeringen in Nederland worden belast voor de inkomstenbelasting, omdat destijds in totaal ook maar 45% van de betaalde premies aftrekbaar was voor de Duitse inkomstenbelasting.

Het hof gaf de belanghebbende gelijk.

De Staatssecretaris stelde tegen de uitspraak van het hof beroep in cassatie in bij de Hoge Raad.

Oordeel Hoge Raad

De Hoge Raad is het met de uitspraak van het hof eens.

Al voor het hof was komen vast te staan dat de Duitse Rentenversicherung is aan te merken als een pensioen. Voor zo’n buitenlands pensioen geldt, aldus de Hoge Raad, dat de uitkeringen alleen belast zijn voor de heffing van Nederlandse inkomstenbelasting voor zover de betaalde pensioenpremies destijds in het buitenland voor de inkomstenbelasting aftrekbaar waren.

Omdat de door de belanghebbende betaalde premies destijds maar voor 45% aftrekbaar waren voor de Duitse inkomstenbelasting, en voor 55% niet, zijn de uitkeringen voor 45% belast en voor 55% onbelast.

Met het oordeel van de Hoge Raad is de uitspraak van het hof definitief.

Publicatie op rechtspraak.nl

ECLI:NL:HR:2026:961