SPEECH CEES DEN HEIJER na ontvangst Cola Debrotprijs – 4 mei 2017

SPEECH CEES DEN HEIJER na ontvangst Cola Debrotprijs – 4 mei 2017

Señor Prome Minister, minister-, amigo- i famianan bonochi.
Ta dushi pa mira boso tur awe, danki pa boso esfuerso.
Mi ta sintimi hopi kontentu di por a risibi e onor aki.
Awor ku boso permit mi ta kontinua na hulandes.
Ik werd 2 weken geleden ontboden door de Minister en dan denk je als makamba al snel OEI wat heb ik verkeerd gedaan.. maar gelukkig viel het mee en kreeg ik te horen dat ik deze eervolle prijs zou ontvangen.
Ik zal in het kort proberen te vertellen hoe het allemaal is gekomen en ik heb tot slot nog een suggestie hoe we met zijn allen verder kunnen komen.

Ik kwam hier voor het eerst in 1988, mij was gevraagd een ontwerp te maken voor een bioscoop op de locatie van het voormalig Roxytheater in Pietermaai.
Ik was net afgestudeerd in Delft en had in die tijd een bioscoopexploitant als opdrachtgever die ambities had ook een theater in Curacao te beginnen.

Ik weet het , het is een cliché, maar ik op het moment dat ik hier aankwam voelde ik me hier direct thuis.

Het Roxytheater werd het niet maar enkele jaren later kreeg ik opdracht een bioscoop in Salinja te ontwerpen naast landhuis Chobolobo. Helaas overleed opdrachtgever vlak voordat we zouden starten met de bouw.
Ook deze opdracht ging uiteindelijk niet door, maar Curacao had inmiddels wel mijn hart verovert.

Vanaf de Cinema Chobolobo periode bezocht ik met mijn gezin minimaal 1 keer per jaar het eiland. En Lions Dive Hotel werd ons eerste “thuis”.
En waarom , vooral vanwege de bar in het hotel genaamd Rumours.
Die bar deed zijn naam zeker eer aan. Er kwam een mix van gasten en lokale bevolking en elke zondag was er groot feest waar het hele eiland op afkwam.
Ik vond het als gast geweldig om me tussen de lokale bewoners onderdeel van Curacao te voelen. En elke keer dat we er weer kwamen, werd dat sterker.
Rumours was naast de bar voor hotelgasten, een plek voor ontwikkelaars, entrepreneurs, makelaars en gelukzoekers… Als alle projecten, die daar de revue passeerden tijdens ons verblijf, gebouwd zouden zijn, was Curacao al 3 x volgebouwd.
Zeer inspirerend, vermakelijk en vooral leerzaam. Ik heb er veel mensen leren kennen en het gaf me inzicht in hoe het hier gaat. Dat hier veel plannen worden gelanceerd en dat er maar heel weinig doorgaan.
Het zijn vaak proefballonnetjes of soms alleen fantasie. In principe positief maar ook gekenmerkt door willekeur en meestal vooral gedreven door winstbejag.

In Nederland was ik al tot de conclusie gekomen dat je wanneer je als architect op opdrachten gaat zitten wachten, je moeilijk invloed op de ontwikkeling van de gebouwde omgeving kunt hebben. Het grote geld maakt de dienst uit in projectontwikkeling en als architect ben je vaak een middel om maximale winst te bereiken.
Ik ben in Nederland dan ook begonnen met het op eigen risico ontwikkelen van projecten op gevoelige locaties vooral in de binnenstad van Haarlem, met als belangrijkste doel gebouwen te realiseren die niet in eerste instantie rendement moesten opleveren maar juist maximaal moesten passen in hun omgeving en daarbij maximale maatschappelijke acceptatie moesten opleveren.
Het recept daarvoor is samenwerking.
Samenwerking met partijen die belang hebben bij het project.

Gedurende mijn vakanties naar Curacao ontwikkelde zich meer en meer het idee dat ik op deze wijze, dus door zelf op risico projecten te initiëren en samen te werken met belanghebbenden me op Curacao zou kunnen onderscheiden en een bijdrage zou kunnen leveren aan de ontwikkeling van met name het toerisme.

Tegelijkertijd ontwikkelde zich het idee om samen met een paar mensen, die ik in Rumours had ontmoet, een plan te maken voor een hotel in en om het Quarantaine gebouw op het Caracasbaaischiereiland.
In 2003 is dat plan gepresenteerd aan DROV en ik kan me nog goed herinneren dat Reinoud Karsdorp, de toenmalig directeur, enthousiast was over onze verfrissende ideeën.
Dat heeft ons doen besluiten om optie aan te vragen op het terrein rond het Quarantaine gebouw. We hebben daar nooit een officiële reactie op gekregen, wel kregen we in de wandelgangen te horen dat er nog wat voorgaande optieaanvragers moesten worden afgehandeld, er moest een masterplan voor het gehele schiereiland gemaakt worden, er moest een nieuw EOP komen….

Toen ik met mijn gezin in 2004 naar Curacao verhuisde wist ik niet dat er nu in 2017 nog steeds niets gebeurd is met het Quarantaine gebouw en dat het gebouw inmiddels sterk achteruit gegaan is.
Het idee voor dit project is in Rumours ontstaan dus ik had beter moeten weten…

Toch is dit project een goed voorbeeld van de vele projecten die hier stranden.

Nu we hier vanavond toch zijn wil ik een idee lanceren wat mogelijk het probleem zou kunnen oplossen.
Er zijn een aantal oorzaken.
Te beginnen met het EOP, oftewel het bestemmingsplan, wat sterk verouderd is waardoor het vaak onduidelijk is wat wel en niet mag en waardoor de bestemming van een aantal gebieden niet meer van deze tijd is.
Er wordt al jaren gezegd dat er een nieuw EOP moet komen en ik denk dat dat essentieel is voor de ontwikkeling van het eiland. Maar voor de goede orde, een bestemmingsplan is altijd verouderd en zal dus met regelmaat aan de vraag moeten worden aangepast.
Verder is er vaak enthousiasme voor projecten op ministerieel niveau maar houd het op bij DROV.
Er is vaak politieke wil om bijvoorbeeld een hotelproject, wat essentieel is voor de economische ontwikkeling, te ondersteunen maar ambtelijk heeft men niet de “tools” en vooral de laatste tijd, niet het personeel om het te faciliteren. Er wordt van de ambtenaren van DROV, tegenwoordig ROP, gewoon te veel gevraagd.

Wat mij opvalt is dat bij ROP veel tijd wordt geïnvesteerd in het maken van master plannen of stedenbouwkundige plannen.
Daarnaast wordt van ROP ook verwacht dat men een kwalitatief oordeel over binnenkomende plannen velt. Dus in het kort, vinden we het mooi of zien we liever wat anders.
Naar mijn mening zou het beter zijn om deze bovenstaande werkzaamheden eenvoudigweg uit te besteden.
Voor het maken van stedenbouwkundige plannen zijn er genoeg bureaus op het eiland die dat goed kunnen en graag willen doen.
En voor de kwalitatieve beoordeling van plannen zou ik willen pleiten voor het instellen van een commissie van professionals op het gebied van Architectuur, Stedenbouw, Milieu en Monumenten die een advies uitbrengen naar de overheid.
Een soort schoonheids commissie maar dan uitgebreid met een stedenbouwkundige en indien nodig een milieukundige en restauratiearchitect.

Op basis van dit advies kan de minister een verantwoordelijke beslissing nemen, bijvoorbeeld door vrijstelling te verlenen op het EOP of een masterplan goed te keuren.
ROP hoeft vervolgens alleen te toetsen of plannen voldoen aan de wettelijke kaders.
Dit zou al op korte termijn een doorbraak kunnen zijn voor de enorme opstopping die bij ROP is ontstaan als het gaat over grote projecten.
Daarnaast geeft een advies van een dergelijke commissie de minister de nodige ruggesteun. En ook als straks het nieuwe EOP gereed is blijft deze commissie van waarde, aangezien ook het beste bestemmingsplan een dynamisch document is wat met zijn tijd meemoet.

Ook ik ben dynamisch genoeg om 2 jaar geleden opnieuw optie aan te vragen voor het Quarantaine gebouw. Dit maal met een nieuw plan met als onderbouwing een masterplan voor het gehele schiereiland wat is gemaakt in samenwerking met aantal onafhankelijke organisaties waaronder Promonumento en Amigu di tera.
Breed gedragen dus.
Helaas is er, ondanks positief ontvangen presentaties bij verschillende ministeries en vele mails en brieven, nog geen officieel antwoord op onze aanvraag.
Waar had ik dat eerder gehoord. Ik denk dat veel ontwikkelaars het een eilandje verder op zouden gaan zoeken.
Misschien is dat slimmer.
Maar ik hou van Curacao en ga door met waar ik voor gekomen ben.

Kas Di Kultura, juryleden ontzettend bedankt voor deze eer, maar ook opdrachtgevers, medeinitiatiefnemers, investeerders, bedankt voor jullie vertrouwen, voor jullie moed om samen met mij verder te kijken en “out of the box” te denken en vooral voor jullie inspiratie waardoor we samen een aantal hele mooie dingen hebben kunnen doen, Projecten waar iedereen op een of andere wijze iets aan heeft. Ik wilde iets bijdragen aan de Curaçaose cultuur..de Curaçaose Architectuur en de economie middels onder meer vernieuwende toeristische projecten. Je zou zeggen nou dat is gelukt, maar ik vind dat we pas zijn begonnen.
Lieve mensen nogmaals bedankt en we gaan vooral samen door naar “the next level”.
Nu volgt een presentatie van een selectie van werk hier op Curacao

Ik zal bij elk werk kort wat toelichten

Hotel Papagayo is een onderdeel van Boca Gentil
Bestaat uit ca 150 hotelkamers verdeelt over een hoofdgebouw en een 7 tal losse gebouwen.
Naast de hotel kamers is er onder meer een supermarkt in het hoofdgebouw op genomen een restaurant en een gym
Interieur ism Studio Linse uit Adam

Door een plan met een hogere dichtheid te ontwikkelen maar de kwaliteit die de verkoper van het terrein ,APNA , voor ogen had te waarborgen, zijn de plannen voor dit terrein van 10ha in een stroomversnelling gekomen.

Uiteindelijk is het na een moeizame (en zeer leerzame) bouwperiode geworden wat we voor ogen hadden en zijn het hotel en vooral de villa’s zeer goed bezet.

Eigen woonhuis op terrein gekocht van collega Baderaccco
Kenmerken open buiten =binnen

Woonhuis santa Barbara, volgens zelfde concept allen grotre]

Winkelruimten salina overdekte p plaats

ISC lokalen naar boven gratis overdekte ruimte voor studeren

Bibliotheek Mongui Maduro
Henri cd Kwasr was langs mijn huis gevaren
Laten we het samen doen
Ontwerp mijn verantwoording , uitwerking en bouwbegeleding Lyongo
Ook interieur ontwerp

Trustmoore, restauratie en verbouwing inpassing moderne interieur

Bohemi resort
Bij landhuis klein Sint Michiel waar ik zelf woon
Echte natuur
Binnen buiten geen voordeur
Kleuren

PWFC
Multifunctioneel ….
Laagdrempelig gebouw waar iedereen zich moet thuisvoelen
Kleuren

SDK
Overall plan voor de upgrading van het sdk stadion, met grote gym en de ambitie een soort Papendal in de tropen te worden

Kleine werf
Hotel, appartementen en commerciële ruimten wat voor een enorme impuls voor de binnenstad moet zorgen

Parke Caracasbaai
Het plan met het Quarantaine gebouw waar ik eerder over sprak. Naast een hotelfunctie in en om het quarantaine gebouw ook een nieuwe functie voor de CPA pier, bij het voormalige Baja beach
Ook een hotel en centrum functies als een markt en winkels,