Daisy Coffie Huntu nos ta bai sòru pa nos kontaktonan keda estrecho ku komprenshon mutuo i e deseo pa fortifiká otro.

 

Daisy Coffie

Huntu nos ta bai sòru pa nos kontaktonan keda estrecho ku komprenshon mutuo i e deseo pa fortifiká otro.
Na okashon di bishita di sekretario di estado Alexandra van Huffelen na Boneiru mi a trese lo siguiente padilanti: ‘Segun señora mes a bisa, señora no ta asina konosí ainda ku e parti karibense di Reino. Pero sí señora a akumulá hopi eksperensia den siudatnan manera Amsterdam i Rotterdam. Ta algu rekonosibel pa señora pues ora mi bisa ku tin sentenáres di munisipio na Hulanda Oropeo. Pero tin solamente un par di munisipio ku un karakter berdaderamente internashonal i ku funshonnan ku ta krusa frontera yega hopi leu. Boneiru, nos kas, ta un sitio asina. Nos isla chikitu tin un aeropuerto internashonal. Hafnan kaminda barkunan for di henter mundu ta mara. Un ekonomia ku ta atraé invershonista i trahadó for di tantu Venezuela òf Miami komo for di Milano òf Moskú. Boneiru tin un poblashon kaminda hendenan for di tur skina di mundu ta bini huntu. Boneiru tin su propio idioma i konosé un laso fuerte ku tantu nos islanan i paisnan bisiña komo nos amigunan djaleu. Konekshon den un historia kompartí, den kuminda, den loke nos ta bebe, den dianan di fiesta, den arte, den nos sentido di humor, den literatura i poesia, den músika – en breve: den tur loke ta hasi nos hende. Nos tin un laso fuerte ku por lo ménos kuater, sinku kontinente, sup-kontinente i region den mundu henter. Nos famianan i parientenan ta biba tantu na Nikiboko komo na Coro, Venezuela i tantu na Nort’i Saliña komo na Nijmegen, Hulanda.’
‘E bario Rincon, den parti nortwèst di nos isla, tabata eksistí mas ku 100 aña kaba, promé ku e promé hulandesnan ku a sali for di Amsterdam òf Middelburg a pone pia na tera na nos kosta. Personalmente mi ta orguyoso di mi diferente raisnan, pero sigur tambe di mi desendensia di esnan, pa kende ya kaba Boneiru tabata un kas, hopi promé ku asta a funda Rincon. Nos sa kiko ta nifiká pa pensa mas leu ku nos fronteranan. No nesesariamente pa komèrsio i no pa ganashi, pero pasobra pa medio di eksperensia propio durante hopi siglo nos ta realisá ku konekshon berdadero i duradero no ta surgi for di ganashi propio, pero for di eksperensianan i balornan kompartí. Mi ta bisa tur esaki ku un hemut kontentu. Mi ta bis’é ku speransa, ku optimismo i ku e firme konvikshon ku pensa mas leu ku frontera i atendé konhuntamente ku nos asuntunan, tin balor i ta ofresé bentaha pa tur parti di nos Reino’.
– – –
Wij gaan er samen voor zorgen dat onze contacten warm en welkom blijven met wederzijds begrip en de wil om elkaar te versterken.
Ter gelegenheid van het bezoek van staatssecretaris Alexandra van Huffelen aan Bonaire had ik het volgende naar voren gebracht: ‘Naar eigen zeggen bent u nog niet zo goed bekend met het Caribisch deel van het Koninkrijk. Maar u heeft wél een schat aan ervaring opgedaan in steden als Amsterdam en Rotterdam. U zult het dus herkennen als ik zeg dat er honderden gemeenten in Europees Nederland zijn. Maar er zijn slechts wéinig gemeenten met een echt internationaal karakter en met functies die ver over de grenzen reiken. Bonaire, ons thuis, is ook zo’n plek. Ons kleine eiland heeft een internationaal vliegveld. Een zeehaven waar de halve wereld aanmeert. Een economie die net zo goed investeerders en werknemers aantrekt uit Venezuela of Miami als uit Milaan of Moskou. Bonaire heeft een bevolking waarin alle windstreken samenkomen. Bonaire heeft een eigen taal en kent een sterke verbondenheid met zowel onze naburige eilanden en landen als onze verre vrienden. Verbondenheid in een gedeelde geschiedenis, in eten, in drinken, in feestdagen, in de kunsten, in humor, in literatuur en poëzie, in muziek – kortom: in alles wat ons mens maakt. Wij hebben een sterke connectie met op zijn minst vier, vijf continenten, subcontinenten en regio’s van de wereld. Onze families en verwanten wonen zowel in Nikiboko als Coro, Venezuela en zowel in Nort’i Saliña als in Nijmegen.’
‘De plaats Rincón, in het Noordwesten van ons eiland, bestond al meer dan honderd jaar voordat de eerste uit Amsterdam of Middelburg vertrokken Nederlanders voet aan onze kust zetten.
Persoonlijk ben ik trots op al mijn verschillende wortels, maar zeker ook op mijn afstamming van hen, voor wie Bonaire al thuis was, lang voordat zelfs Rincon werd gesticht. Wij weten wat het is om over de grenzen heen te denken. Niet per se voor de handel en niet voor winst, maar omdat we beseffen, door eigen, eeuwenlange ervaring, dat echte, duurzame verbondenheid niet uit eigen gewin voortkomt, maar uit gedeelde beleving, en uit gedeelde waarden. Ik zeg dit alles met een blij gemoed. Ik zeg het met hoop, met optimisme, en met de vaste overtuiging dat over de grenzen heen denken en samen aanpakken, van waarde is en voordelen biedt voor álle delen van ons Koninkrijk’.
May be an image of 2 people and people standing
24
3 Comments
1 Share
Like

Comment
Share
Share this page to Telegram

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: